شایعترین عللی که منجر به عمل طحال برداری می شود عبارتند از :
- پورپورا یا کبودی منتشر و بدون علت نقاط مختلف بدن بدلیل کاهش پلاکتها ( ITP )
- برخی بیماریهای ارثی که باعث تغییر شکل گلبول های سرخ می شوند مانند اسفیروسیتوز ، تالاسمی ، آنمی داسی شکل ، که در این بیماریها طحال ، بزرگتر و فعال می شود و موجب تخریب گلبول های سرخ می گردد.
- بیماری کم خونی همولیتیک که در آن گلبول های سرخ توسط طحال برداشت و تخریب می شود .
- در برخی بیماریها مانند لنفوم هوچکینی ، جهت تشخیص بیماری لازم است طحال برداشته شود .
- در بعضی بیماریهای بد خیم خونی مانند لنفوم یا لوسمی طحال كمي بزرگ و پركار مي شود .
- در مواردی که طحال خیلی بزرگ می شود و برداشت پلاکتها ، گلبول های سفید و گلبول های سرخ منجر به پان سایتوپنی ( یعنی کاهش تمام رده های سلول های خونی ) مي گردد .
- در انفارکتوس طحالی ، آنوریسم شریان طحالی ونیز در تومورهای طحالی .
از نظر تشخیصي آزمایشهای خونی مانند CBC ،اسمیر خون محیطی ،آسپیراسیون مغز استخوان ، و نیز سونوگرافی شکم ، CT اسکن شکم ، MRI شکم ونیز اسکن رادیوایزوتوپ طحال به تشخيص بيماري طحال و لزوم درمان جراحي و نقشه و پلان عمل كمك مي كند .
دو نکته مهم در انتخاب تکنیک عمل طحال برداری باروش لاپاراسکوپی اهميت دارد ، یکی تجربه و مهارت جراح و دیگری سایز طحال . علیرغم مجرب بودن جراح و انتخاب درست و مناسب بیمار ، گاهی جراح مجبور به باز کردن شکم یا کانورژن ( Conversion) می شود ، این موارد شامل بیماران چاق ، سابقه چسبندگی شدید ناشی از اعمال جراحی قبلی ، عدم دید کافی در حین لاپاراسكپي و از همه مهمتر خونریزی حین عمل است . در این موارد جراح میبایست بدون فوت وقت و یا از همان ابتدا تصمیم به باز کردن بیمار بگیرد و از انجام یا ادامه عمل بروش لاپاراسکوپی خودداری نماید . عمل جراحی با آزاد کردن طحال از رباطها و ليگامانهاي نگهدارنده آن که 4 دسته هستند شروع و با بستن یا دوختن شریان و ورید اصلی طحال با نخ بخیه یا آندواستاپلر ادامه و با خارج کردن طحال از شکم پایان می پذیرد .
خارج کردن طحال از حفره شکمی به دو شکل امکان پذیر است :
- پس از آنکه طحال را در داخل کیسه پلاستیکی مخصوص بنام اندوکچ یا اندوبگ قرار می دهیم ، از طریق شکاف پورت نافی ، کیسه را بیرون آورده و طحال را بصورت تکه تکه از طریق همین سوراخ خارج می کنیم .
- در مواردیکه طحال خیلی بزرگ باشد با یک شکاف عرضی در زیر شکم مانند شکاف سزارین ، طحال را که در همان کیسه پلاستیکی قرار گرفته ، خارج و deliver می كنیم .
در حین عمل جراحی برای جلوگیری از اتساع معده كه منجر به خونریزی از انتهای عروق بسته شده در مجاورت معده مي شود ، سند معده از راه بینی گذاشته و تا 24 الی 48 ساعت پس از عمل ترشحات داخل معده تخلیه و آسپیره می شود. سرم درمانی در این مدت تا خروج سند معده ضروری است و بیمار پس از شروع و تحمل مایعات می تواند بیمارستان را ترک نماید .
عوارضی که در عمل اسپلنکتومی ممکنست دیده شود شامل موارد زير است :
- عفونت محل ورود تروکار ها
- عفونت موضع قبلی طحال و آبسه ناحیه زیر دیافراگم چپ
- آتلکتازی یا انسداد مجاری برونشیال تنفسی در قاعده ریه ها خصوصاً ریه چپ که گاهی منجر به پنومونی می شود
- خونریزی از محل آزاد سازی و دستکاری شده حین عمل .
- التهاب لوزالمعده یا پانکراتیت
- فتق در محل سوراخی که طحال از آن طریق خارج می شود ( اگر بخوبی ترمیم و دوخته نشود )
- عفونت ناگهانی و پیش رونده پس از طحال برداری که بنام OPSI یا Overwhelming Post Splenectomy Infection نامیده می شود و بهمین جهت است که ایمیونیزاسیون و واکسیناسیون با واکسن پنوموواکس از چند روز قبل از عمل ضروری است .