بیماری GERD در 44 درصد مردم عادی دیده می شود، این در حالی است که تنها 10 تا 15% آنها علامت دار هستند. مرد ها بیشتر از زنها مبتلا میشود و نیمی از آنها باید برای مدت طولانی درمان بشوند. علت بیماری ، نقص عملکرد اسفنگتر تحتاني مری خصوصاً در زمان پر بودن معده است.
بیمارانی که مبتلا به GERD هستند در ابتدا تحت درمان طبی و دارویی قرار می گیرند . ترکیبات مهار کننده پمپ پروتون نظیر اومپرازول یا پنتاپرازول با دوز 20 تا 40 ميلي گرم روزی دو مرتبه قبل از غذا ( صبح و شب ) و بمدت 8 هفته می تواند به میزان قابل ملاحظه ای علائم بیماری را بر طرف نماید . بیماران همچنین باید از مصرف سیر وپیاز خام ، قهوه ، شکلات ، فلفل و ادویه سوسیس و کالباس ، خوردنیها و میوه های ترش ، غذا های حجیم و سنگین مانند آش ، آبگوشت و امثال اینها اکیداً اجتناب کنند . هر گونه عاملی که باعث افزایش فشار داخل شکمی شود مانند کمربند یا گن تنگ و نشستن در وضعیت چمباتمه، ونیز خوابیدن بلافاصله پس از صرف غذا ، منجر به بروز ریفلاکس وپس زدن اسید و محتویات معده بداخل مری می گردد. لذا بیماران بایستی تا 2 ساعت پس از صرف غذا از خوابیدن اجتناب ورزند ، مصرف آب همراه با غذا نیز کما بیش باعث بروز علائم ریفلاکس میشود .
درمان جراحی اقدام نهایی برای بیمارانی است که :
- بدرمان دارویی پاسخ نمی دهند .
- فتق هیاتال همراه با این بیماری دارند .
- نسبت به ترکیبات اومپرازول ، پنتازول ، رانیتيدین ، فاموتیدین و مانند آنها حساسیت یا عدم تحمل نشان می دهند .
- آن دسته بیمارانی که با قطع دارو مجدداً دچار عود بیماری میشوند .
- بهترین شیوه در درمان جراحی ریفلاکس معده – مری ، روش لاپاراسکوپی است . آنچنانکه قبلاً ذکر شد در این روش مدت بستری کوتاهتر است ، عوارض عمل نظیر عفونت زخم ، خونریزی ، فتق جدار شکم و درد بخاطر نبود شکاف شکم کمتر است ، و بازگشت به کار و زندگی عادی ، زودتر خواهد بود . عمل جراحی با استفاده از قسمتی از فوندوس معده برای پیچیدن آن به دور مری انجام می شود ، درست مانند شنل يا حوله ای که روی دوش می اندازند وآنرا بدور گردن پیچیده و با دگمه ای در جلو ، آنرا فیکس می کنند ، اسفنگتر تحتانی مری با همين شيوه تقویت و از ایجاد ریفلاکس اسید از معده به مری جلوگیری می شود . این عمل را فوندوپلیکاسیون می نامند .